Please find our first statement here:


To support below call for action, we are calling for scientists to sign the statement

This statement was originally published in The Lancet on 2021-01-21.

Translated versions are available:

>Czech >English >Finnish >French >German >Greek >Italian >Slovak >Slovene

The reference version is the English one published in The Lancet. Translations are provided for your convenience. Thank you to our volunteer translators.
Your language is not available? Contact us to provide a translation.

Κάλεσμα για ένα πανευρωπαϊκό σχέδιο δράσης ενάντια σε νέες παραλλαγές SARS-CoV-2

Συγγραφείς: Viola Priesemann, Rudi Balling, Melanie M. Brinkmann, Sandra Ciesek, Thomas Czypionka, Isabella Eckerle, Giulia Giordano, Claudia Hanson, Zdenek Hel, Pirta Hotulainen, Peter Klimek, Armin Nassehi, Andreas Peichl, Matjaž Perc, Elena Petelos, Barbara Prainsack, Ewa Szczurek

Translated by Elena Petelos and Christos Lionis of the University of Crete and Dimitra Lingri of Aristotle University of Thessaloni

Ο αριθμός των κρουσμάτων COVID-19 αυξάνεται ραγδαία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα υφιστάμενα μέτρα δεν μειώνουν επαρκώς τη διασπορά του ιού και εμφανίζονται νέες παραλλαγές του SARS-CoV-2. Οι παραλλαγές Β.1.1.7 και Β1.135, οι οποίες αρχικά αναγνωρίστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νότιο Αφρική, αντιστοίχως, έχουν εξαπλωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες1,2,3,4,5. Παρά το ότι οι βιολογικές τους ιδιότητες μένει ακόμα να χαρακτηριστούν, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι παραλλαγές αυτές έχουν υψηλότερη μεταδοτικότητα6,7. Οι ιικές αυτές ιδιότητες θα μπορούσαν να αυξήσουν τον πραγματικό αριθμό αναπαραγωγής R από 1 σε περίπου 1,4 αν δεν υπάρξει αλλαγή στην πληθυσμιακή συμπεριφορά3,4. Αν συμβεί αυτό, πολλές χώρες που έχουν μειώσει το R σε 1 ή χαμηλότερα θα βρεθούν αντιμέτωπες με ένα νέο κύμα ιικής διασποράς παρά τα τρέχοντα μέτρα8,9. Από τη στιγμή που μια πιο μολυσματική παραλλαγή εξαπλωθεί, η σταθεροποίηση του αριθμού των νέων λοιμώξεων θα γίνει όλο και περισσότερο δύσκολη.

Παρά τη διαθεσιμότητα αποτελεσματικών εμβολίων, η παραγωγή των εμβολίων και ο εμβολιασμός θα πάρει μήνες. Οι χώρες καλούνται να αντιμετωπίσουν υψηλό αριθμό κρουσμάτων και τον αρνητικό αντίκτυπό τους για αρκετούς ακόμα μήνες. Με την αργά αυξανόμενη πληθυσμιακή ανοσία και την πίεση εξελικτικής επιλογής στον ιό, η εμφάνιση νέων παραλλαγών SARS-CoV-2 θα συνεχίσει, ενδεχομένως/δυνητικά οδηγώντας σε πιο μολυσματικές παραλλαγές και παραλλαγές που ενδέχεται να καταστήσουν τα εμβόλια λιγότερο αποτελεσματικά. Τέτοιες παραλλαγές θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα τη ραγδαία επιδείνωση της κρίσης πολύ πριν να υπάρξει επαρκής αριθμός εμβολιασμένων ανθρώπων. Ενώ περιμένουμε τα πειραματικά δεδομένα για να κατανοήσουμε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των νέων παραλλαγών, πρέπει αμέσως να ληφθούν πανευρωπαϊκές αποφάσεις και δράσεις για τον περιορισμό της διασποράς των νέων παραλλαγών.

Εάν δεν ληφθούν μέτρα για να αποτραπεί η εξάπλωση των νέων παραλλαγών με πλεονεκτήματα επιλογής, ο αριθμός των κρουσμάτων και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία θα αυξηθούν. Μια τέτοια ραγδαία αύξηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση των συστημάτων υγείας. Σε πολλές χώρες, τα νοσοκομεία δεν μπορούν πλέον να παρέχουν φροντίδα της συνήθους ποιότητας σε όλους του ασθενείς. Πολλές μονάδες εντατικής νοσηλείας είναι ήδη πέρα από το όριο των δυνατοτήτων του, και μη επείγουσες διαδικασίες ακυρώνονται για εβδομάδες ή μήνες. Η καθυστερημένη διάγνωση και η επαπειλούμενη παροχή φροντίδας υγείας για άλλα νοσήματα θέτει πρόσθετους κινδύνους υγεία όχι μόνο στους ασθενείς COVID-19, αλλά και για όλον τον πληθυσμό. 

Οι επαγγελματίες υγείας και άλλοι εργαζόμενοι πρώτης γραμμής εργάζονται ήδη κάτω από ακραίες συνθήκες για το μεγαλύτερο μέρος του προηγούμενου χρόνου, και αυτό έχει σοβαρό αντίκτυπο στην σωματική και την ψυχική τους υγεία. Εάν παραλλαγές όπως η B.1.1.7 οδηγήσουν σε νέα ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων, αυτό θα μπορούσε να υπερβεί τις δυνατότητες του δυναμικού φροντίδας υγείας και να φέρει τα συστήματος φροντίδας υγείας σε σημείο κατάρρευσης. Είναι καίριας σημασίας να διασφαλιστεί ότι ελαφρύνεται το φορτίο των επαγγελματιών υγείας ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του συστήματος. Η επαρκής στήριξη των καίριων αυτών δυναμικών ενδέχεται να απαιτεί πρόσθετους οικονομικούς πόρους.

Ο έλεγχος και η αντιστάθμιση του κινδύνου εξελίσσονται σε μεγαλύτερες προκλήσεις με την άνοδο μιας πιο μολυσματικής παραλλαγής. Αν υποτεθεί ότι η παραλλαγή Β.1.1.7 αυξάνει το R από 1 σε περίπου 1,4, επιτρέποντας την εξάπλωση ενώ δεν υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά των ανθρώπων, τότε αναμένεται ο αριθμός των κρουσμάτων να διπλασιάζεται κάθε εβδομάδα. Μείζονες προσπάθειες θα είναι απαραίτητες για να επανέλθει το R στο 1 ή χαμηλότερα και να ανακτηθεί ο έλεγχος. Δράση πριν να εξαπλωθεί ο Β.1.1.7 σημαίνει ότι αυτές οι ίδιες μείζονες προσπάθειες θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά τον αριθμό των νέων κρουσμάτων και να μειώσουν την εξάπλωση του Β.1.1.7.

Swiss cheese model including new variants
This work by Riina Rupponen is licensed under CC BY 4.0

Η Ευρώπη πρέπει να δράσει τώρα για να καθυστερήσει και να αποτρέψει την περαιτέρω εξάπλωση του SARS-CoV-28,9, ιδιαιτέρως του Β.1.1.7, ακόμα και απουσία τελικών πειραματικών δεδομένων. Ένα σαφές σχέδιο δράσης για άμεση πανευρωπαϊκή δράση και γρήγορο προσδιορισμό και εφαρμογή μέτρων δημόσιας υγείας πρέπει να διατυπωθεί, μια και νέες παραλλαγές με αυξημένη μολυσματικότητα είναι πιθανό να συνεχίσουν να προκύπτουν. Προτείνουμε πιθανά βασικά μέτρα στον πίνακα. Η βασική αρχή είναι η μείωση του αριθμού κρουσμάτων το συντομότερο δυνατό δεδομένων των σημαντικών πλεονεκτημάτων για την υγεία, την κοινωνία και την οικονομία8,9. Η κοινή δράση όλων των ευρωπαϊκών κρατών θα καταστήσει κάθε εθνική και τοπική προσπάθεια πιο αποτελεσματική και με μεγαλύτερο αντίκτυπο συνεισφέροντας, με τον τρόπο αυτό, στη διασφάλιση της δημόσιας υγείας σε ολόκληρη την Ευρώπη8.

Όσο περισσότερο κρατάνε οι περιορισμοί, τόσο λιγότερο αποτελεσματικοί γίνονται, τόσο περισσότερο μειώνονται οι ψυχολογικές δυνάμεις και οι κοινωνικοί και οικονομικοί πόροι των ανθρώπων. Όπου οι νέες παραλλαγές καθιστούν απαραίτητα ακόμα αυστηρότερα και μεγαλύτερης διάρκειας μέτρα από τα ήδη υπάρχοντα, είναι απολύτως καίριας σημασίας  να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι με βαρύ φορτίο λαμβάνουν οικονομική και κοινωνική στήριξη, ότι το κοινωνικό φορτίο είναι δίκαια διανεμημένο και ότι οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας ανταποκρίνονται στην αυξημένη ζήτηση για να είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί το πένθος, η απομόνωση, η απώλεια εισοδήματος, ο φόβος, το αλκοόλ, η κατάχρηση φαρμάκων, η αϋπνία και το άγχος ως αποτέλεσμα της πανδημίας και των στρατηγικών απαγορευτικού (lockdown). Συγκυριακοί παράγοντες, όπως και οι παράγοντες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά προς τον κίνδυνο, όπως η αντίληψη κινδύνου, πρέπει επίσης να εξετάζονται.

Οι βασικές αρχές δράσης είναι η αποφυγή εισαγωγής νέων παραλλαγών, για να αποτραπεί η διασπορά, και η βελτίωση της μοριακής επιτήρησης. Όσο νωρίτερα και όσο πιο αποτελεσματικά δράσουν οι χώρες, τόσο νωρίτερα μπορούν να χαλαρώσουν οι περιορισμοί. Όλα τα είδη μέτρων πρέπει να συντονίζονται και να συγχρονίζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κάθε πρόσθετη μείωση λοίμωξης (δηλ. του R) μετρά, καθώς μειώνει την απαραίτητη διάρκεια αυστηρών μέτρων περισσότερο από αναλογικά. 

  1. Επίτευξη και διατήρηση χαμηλού αριθμού κρουσμάτων με σαφή στρατηγική πρόληψης
    1. Προσδιορισμός σαφών στόχων και εκ νέου δημιουργία κινητροδότησης: σαφής προσδιορισμός των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν για την κατάργηση των μέτρων και επεξήγηση του σκεπτικού που τα καθορίζουν. Επικοινωνία με τρόπο που να πείθει ότι η μάχη κατά της πανδημίας απαιτεί συλλογική προσπάθεια προς όφελος κάθε πολίτη και διασφάλιση επαρκούς κοινωνικής και οικονομικής στήριξης για εκείνους που την έχουν ανάγκη.
    2. Έγκαιρη δράση: εφαρμογή μέτρων αντιστάθμισης/αντιρρόπησης πριν την κατακόρυφη άνοδο του αριθμού κρουσμάτων.
    3. Μείωση του αριθμού φυσικών επαφών: η συνάντηση με όσο το δυνατό λιγότερα διαφορετικά άτομα, η εφαρμογή και βελτίωση της εργασίας από το σπίτι (κατ’ οίκον εργασίας/τηλεργασίας) και της διαδικτυακής εκπαίδευσης, οι μικρές και σταθερές κοινωνικές σφαίρες και σταθερές ομάδες στο σπίτι και στην εργασία θα πρέπει να προτιμώνται έναντι εναλλασσόμενων επαφών.
    4. Πρόληψη της μετάδοσης μέσω ατομικών μέτρων όπως η φυσική απόσταση, η υγιεινή, οι μάσκες προσώπου, ο εξαερισμός και η χρήση φίλτρων, η αποφυγή κλειστών χώρων και χώρων όπου βρίσκονται πολλά άτομα ταυτόχρονα και η παραμονή στο σπίτι όταν υπάρχουν συμπτώματα, η παροχή μασκών FFP2 σε εκείνους που τις χρειάζονται και σε όλους εκείνους που δεν μπορούν να εργαστούν από το σπίτι.
  2. Παρακολούθηση της εξάπλωσης/διασποράς του ιού και των μεμονωμένων παραλλαγών
    1. Εξέταση/Τεστ, ιχνηλάτηση, απομόνωση, υποστήριξη: εφαρμογή υποχρεωτικής απομόνωσης των ατόμων με επιβεβαιωμένη λοίμωξη και ενθάρρυνση προληπτικής καραντίνας σε περίπτωση υποψίας κρούσματος, στήριξη των ατόμων και των οικογενειών που πλήττονται.
    2. Μαζικός πληθυσμιακός έλεγχος και προληπτικά τεστ: προσφορά τεστ στα σχολεία και στον τόπο εργασίας χωρίς κόστος για τον εντοπισμό εξάρσεων έγκαιρα και για να προστατευτούν οι άνθρωποι, αύξηση των δυνατοτήτων για τεστ ώστε υπάρξει επαρκής ανταπόκριση στις ανάγκες, χρήση επιτήρησης λυμάτων για την ανίχνευση τοπικής ραγδαίας αύξησης (στη διασπορά του ιού). 
    3. Αύξηση των αναλύσεων προσδιορισμού γενετικών αλληλουχιών και ανίχνευση βάσει PCR (μοριακών δοκιμασιών) της παραλλαγής B.1.1.7, καθώς και άλλων παραλλαγών του SARS-CoV-210.
  3. Σταμάτημα του ιού στα σύνορα και προστασία των ευάλωτων ανθρώπων
    1. Μείωση ταξιδιών εντός συνόρων και διασυνοριακά, και απαίτηση τεστ και καραντίνας για όσους ταξιδιώτες ταξιδεύουν διασυνοριακά, τα τεστ θα πρέπει να απαιτούνται 24 ώρες πριν το ταξίδι και 7-10 μέρες μετά το ταξίδι, καραντίνα σε οποιονδήποτε φτάνει από χώρες όπου υπάρχει τοπική μετάδοση COVID-19.
    2. Βελτίωση της προστασίας των, και της στήριξης των, ηλικιωμένων και των ευάλωτων ομάδων, καλλιέργεια εδάφους ευρωπαϊκών ανταλλαγών σχετικά με επιτυχείς στρατηγικές και μέτρα για να επιταχυνθεί η πρόοδος.
  4. Επιτάχυνση της αποτελεσματικότητας και του ρυθμού εμβολιασμού
    1. Επιτάχυνση του εμβολιασμούς, βελτίωση των προμηθειών, της παροχής και της κατανομής εμβολίων μέσω αμοιβαίας εκμάθησης και διεθνούς συνεργασίας, συντονισμός των προσπαθειών για την κλιμάκωση της παραγωγής εμβολίων.
    2. Παρακολούθηση των λοιμώξεων στα εμβολιασμένα άτομα για την ανίχνευση πιθανής επαναμόλυνσης με νέες παραλλαγές ή ανεπαρκή εμβολιαστική διαχείριση το συντομότερο δυνατό.
    3. Απόκριση σε επείγοντα ερωτήματα μέσω διεθνούς συνεργασίας, έρευνα για τους τρόπους που μπορούν να βελτιωθούν τα εμβολιαστικά σχήματα για τη βελτιστοποίηση των εφοδιαστικών παραμέτρων ή για αύξηση της προθυμίας για εμβολιασμό χρησιμοποιώντας δεδομένα από πολλαπλές χώρες.

Swiss cheese model including new variants
This work by Riina Rupponen is licensed under CC BY 4.0

Παραπομπές

Supplementary Information (SI)

In the following, taking an epidemiological perspective, we focus on the core principles that can slow down the spread of the virus, and noting that the aforementioned strain on public health and personal well-being need to be taken into account as well. To reduce the strain on health, society and economy, the necessary duration of strict measures should be as short as possible - which should be achieved by making them as strong and effective as possible.

It is worth stressing that our conclusions are not limited to B.1.1.7 or other variants identified to date: they apply in general whenever the emergence of new mutations challenges existing practices and strategies. Improved surveillance is necessary to detect them as early as possible, and to allow countries to prepare. In addition, experimental data to understand altered biological characteristics will always lag weeks to months behind the first identification of a new variant by genetic sequencing. Thus, wide-ranging decisions always have to be taken at a time of high uncertainty, and certainly while evidence of the real impact of new variants is still emerging. But only then proactive measures can still be effective for containment or at least deceleration of spread. The following points provide a guideline, complementary to previous ones1,8.

Achieve and maintain low case numbers, with a clear prevention strategy

  1. Define clear targets and rekindle motivation. The motivation and ability of many people to comply with restrictions is waning (“pandemic fatigue”), rendering any NPIs (non-pharmaceutical interventions) less effective. Imposing ever stricter measures puts an increasing strain on societies and economies. Therefore, governments need to strengthen public spirits by ensuring that measures are fair and consistent. This includes clearly explaining the rationales and evidence underlying these measures, and making the base for their decision-making transparent. They need to convincingly convey that the fight against the pandemic needs a collective effort that is in the interest of every citizen, and to ensure that adequate social and economic support is available for those who struggle. An important element of this strategy is to set and communicate common targets that will end the lockdown when met, instead of setting specific dates (that are then revised and extended, which compromises public morale further). People need to be re-empowered in the sense that it is in their own hands and in their own interest to comply with public health measures.
  2. Act early. Implement mitigation measures before case numbers spike. A preventive implementation of mitigation measures can slow down the expected increase of case numbers or even reduce current case numbers, thus alleviating the burden on the healthcare system. Especially given the interval of at least 7 days between infection and reporting of a novel case, reporting is always delayed, and mitigation measures, if taken only after case numbers start to rise, may already have reduced effectiveness. Acting promptly is therefore crucial to save lives.
  3. Reduce the number of physical contacts. Physical contacts in all contexts bear the risk of contagions, and as the secondary attack rate of B.1.1.7 is probably 14% instead of 10% in the UK6,7, reducing contacts is even more important to slow the spread and reduce the number of new cases. This applies to all contacts at family and social gatherings, at work, at school, or in public places. The principle for everyone should thus be to meet as few different people as possible. Home-office and online schooling should be implemented whenever and wherever possible. Support for home-schooling parents should be scaled up. Group sizes should be reduced, and group members should remain the same. In all circumstances of private and professional settings, small, stable social bubbles or groups should be preferred over alternating contacts.

    Public transport is ideally run with at most a fraction of seats occupied, as long as case numbers are high. The use of public transport is reduced by home-office arrangements, closing schools, and stay-at-home orders. While the risk of contagion in each type of public transport is very hard to infer, the setting - many people in a closed, crowded space - clearly bears the risk for contagion. Therefore, to protect those who cannot work from home and have to rely on public transport, public transport at peak hours should be used only by those who strongly need it and the number of vehicles should be increased. Moreover, starting times of work, retail, and schools should be staggered.

  4. Prevent contagion by the continuation of individual measures. By now, the transmission paths of SARS-CoV-2 are much better understood. We know that a key risk lies in ballistic drops and aerosols, with the latter accumulating suspended in air shared with an infectious individual. Therefore, the advantages and the principles of transmission prevention should be clearly communicated in easy language. Effective prevention measures are by now well known; they include physical distancing, hygiene, wearing of face masks, ventilation and use of filters, avoiding closed and crowded spaces and staying at home when experiencing symptoms. Meeting outside instead of inside can reduce the risk of contagion by a factor up to 2011. The more effective FFP2 masks should be provided at no cost to those in need, and for all employees at work.

Monitor the spreading of the virus and of individual variants

  1. Test, trace, isolate, support (TTIS). Detecting and breaking infection chains strongly contributes to mitigation of the spread. Here, individuals can support the health authorities, e.g. by noting down their contacts at a regular basis. Complementarily, tracing apps prove useful. Both facilitate a swift identification and quarantine of potentially infected contacts. Moreover, the knowledge gained from contact tracing improves our understanding of which contacts bear a greater risk of contagion. The necessary isolation and preventive quarantine should be clearly encouraged, enforced, and individuals should be supported. It is crucial to report case numbers, and data on hospitalization and deaths, including complementary information on local and national level, and ensure they are openly published and machine readable for scientific evaluation.
  2. Screen and test preventively. Given the circulation of new variants, wherever people have to meet in person, prior testing and regular screening is of even greater importance than has been the case previously. Access to tests should be facilitated, and the testing capacity has to be increased to meet the demand. At the workplace, employers should offer regular testing at no cost to their employees, ideally twice a week. Complementarily, regular, anonymous screening is helpful and important to detect outbreaks early at workplaces, schools, universities, and elsewhere. Moreover, waste-water surveillance to detect local surges and general screening is easy, anonymous, and cost efficient to implement.
  3. Long-term lockdowns, or expansive quarantine rules, due to the burdens they impose on those affected, become increasingly ineffective and invite people to circumvent them. Therefore, with the increasing availability, accessibility and decreasing cost of rapid antigen tests, and with the first certified at-home tests becoming available, participation in non-essential activities (ranging from cultural and sports activities over restaurant visits to body-related services) should be made dependent on a negative test result not older than 24h. It is important to ensure easy access for all citizens to tests, in particular to employees at work, and that there are no other formal or informal barriers to test-taking. Policy makers should also ensure that sufficient production capacity is made available for the subsequent increased demand in tests.

  4. Increase sequencing and PCR-based detection of the B.1.1.7 variant. Improved surveillance allows a better prediction of case numbers and mutants. It is important to not only report case numbers but also to increase sequencing and PCR-based detection of the B.1.1.7 variant, as well as other variants of SARS-CoV-210.

Stop virus at borders and protect the vulnerable

  1. Reduce all travel within and across countries. Reduction of domestic and transnational travel can slow down the overall increase. Restricting mobility within a country and transnationally helps to slow down the spread of the new variant and isolate possible outbreaks of the new variant before they spread to other areas or countries. This (a) leads to a slower average increase of case numbers in the entire country, (b) reduces the number of regions requiring stricter containment measures, and (c) enables hospitals from less affected regions to support others.
  2. Require tests and quarantine for cross-border travelers. Preventive testing and quarantine for transnational travelers slows down the transborder spread of new variants. Therefore, two tests (at most 24 hours before travel, and 7-10 days after travel) should be required for anyone arriving from countries with local COVID-19 transmission. In addition, a strict quarantine of at least 10 days should be ordered for anyone arriving from countries with high prevalence or novel suspicious variants.
  3. Improve the protection of, and support for, the elderly and vulnerable groups. The best protective measure is to bring case numbers down. At high case numbers the number of undetected infections increases, and the virus is inadvertently brought to the vulnerable population8. At high case numbers, an efficient protection of the vulnerable population has not been achieved yet. In any case, protection and support plans for the vulnerable, incorporating and extending the points above, need to be improved. Here, European exchange about successful strategies and measures will speed up the progress.

Increase the efficacy and pace of the vaccination

  1. Speed up vaccination. B.1.1.7 has increased the need to speed up vaccination. In order to improve vaccine supply, delivery and allocation in terms of priority groups, international cooperation is urgently needed to be able to learn from each other and to implement the most effective strategies in terms of European public health and global public health security. Decision-making becomes more effective when uncertainty is reduced by combining different sources of data and data from many countries. Moreover, governments should coordinate their efforts in scaling up the production of the vaccines taking into consideration supply chains and the need to increase capacity.
  2. Monitor infections among vaccinated people. Vaccination is a weapon also against the current new virus variants. Initial analyses indicate that the mutations found in the novel variant do not decrease the potency of the vaccines5. However, mutations may arise against which the vaccines are less effective. This requires monitoring of infections among vaccinated people.
  3. Answer urgent questions through international collaboration. Many questions need answering quickly: Can we improve vaccination regimes, e.g. administer only one dose to people that have already been infected as a booster to better manage scarce resources? Would that compromise the ability to identify escape mutants? How can logistics be improved? What parameters ought to be considered in terms of allocation for effective vaccine delivery in remote and inaccessible regions? How can people best be motivated to take the vaccine and what are the best strategies to overcome vaccine hesitancy and vaccine refusal?

Additional References